De Marathon Zeeuws-Vlaanderen

Toen Jan Bostelaar me vertelde hoe hij zaterdag over de finish van de Marathon Zeeuws-Vlaanderen kwam, moest ik eerst een beetje lachen en daarna denken aan Graeme Obree. In mijn tijd van sportjournalist kwam ik met deze Engelse wielrenner in contact omdat hij twee keer het werelduurrecord verbeterde. Dat was bijzonder, want hij was niet bepaald een wereldtopper. Zijn geheim was een buitengewoon merkwaardig model fiets. Er was zelfs een onderdeeltje van een wasmachine in verwerkt. Je kon amper fatsoenlijk op het zadel zitten, maar die fiets ging wel verschrikkelijk hard.

Nou wil ik niet zeggen dat Bostelaar iets met wereldtoppers heeft of records heeft verbroken, maar de Westkappelaar kan wel net zo out-of-the-box denken als Obree. Jan worstelt nogal heftig met zwakke kuitspieren, waardoor hij regelmatig geblesseerd is. Zo ook zaterdag in de marathon Zeeuws-Vlaanderen. Onderweg naar de start, achterin de bus van Gerrit Spaans, begon hij er al even over en inderdaad, niet veel later was het prijs. Na 30 kilometer begon er weer een kuitspier op te spelen.

Maar Jan is niet voor één gat te vangen. Een koffiebekertje bracht uitkomst. Hij frommelde het ding onder zijn hiel in zijn schoen, waardoor hij wat hoger op zijn hak stond. En voort ging het weer. Na 4 uur en 16 minuten kwam hij over de finish, een uitstekende tijd voor een 72-jarige met kuitproblemen. Ja, soms moeten hardlopers creatief zijn. Ik herinner me Arjan Beije die de Kustmarathon achteruit lopend beëindigde omdat hij te veel spierpijn had om nog gewoon te lopen. En die man die ondersteund door een stok uit het bos finishte omdat hij zijn enkel verzwikt had. Of die vrouw die de verlichting van haar mobieltje gebruikte om de laatste kilometers af te leggen omdat haar hoofdlampje het niet meer deed. De mooiste finish die ik me kan herinneren is die van een Keniaan die de marathon van Brussel won. Hij kwam vanaf de verkeerde kant over de streep!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zelf had ik geen kunstgrepen nodig om lekker te finishen. Met dank aan Sjef Goris, prominent Rounderground-lid, die me na een kilometer of 20 op sleeptouw nam. Zelf had ik het eerste stuk het tempo aangegeven, maar nadat we een heel eind achter een dijkje uit de verkoelende wind hadden gelopen, had ik even tijd nodig om mijn hartslag weer wat naar beneden te krijgen. Met Sjef en een teamgenoot van hem voor me lukte dat aardig. Mede omdat deze mannen een duidelijke instructie op hun rug hadden: Keep Running.

Zo’n gangmaker beviel we wel, zeker omdat het steeds wat meer moeite kostte om het tempo zelfstandig vast te houden. Sjef loodste me langs Drieschouwen, door het Axelse Bos, langs de Axelse Kreek, over de Graaf Jansdijk naar Schapenbout, over dat altijd schots en scheef liggende Eiland van Meier en dan zo, poef, langs de Terneuzense kreek richting Zeedijk. Daar moest ik Sjef laten gaan, maar toen was de buit al een heel eind binnen. Het tweede deel liep ik maar 40 seconden langzamer dan het eerste en in de rangschikking was ik 72 plaatsen opgeschoven. Hatsekidee. Een mens heeft helemaal niks geen hallucinerende middelen nodig. Ga lekker hardlopen, spaar je krachten en zorg ervoor dat je aan het eind lekker veel lopers kunt inhalen. Niks geestverruimender dan dat. Het is ook als poëzie van Pieter. Zie onderstaand gedicht.

Wat ook lekker maar tegelijker tijd ook een beetje irritant was, was het zweet in mijn ogen. Zaterdag maakte ik daar weer kennis mee na maandenlange afwezigheid. Met bijna 20 graden was het opeens behoorlijk warm. Het is irritant want het prikt, maar het is ook heel fijn. Het betekent immers dat de zomer er weer aankomt, dat het kortebroekenenkortemouwenweer wordt en dat er weer allerlei hartstikke leukte loopjes aan zitten te komen. Loopjes met aan het eind een lekker gezellig biertje op een zonovergoten terras.

Overigens, één van die leuke loopjes is natuurlijk marathon Zeeuws-Vlaanderen. Met een lekker ontspannen sfeer, mooi parkoers, zo hier en daar veel publiek en om zeker niet te vergeten, uitstekend georganiseerd met heel veel enthousiaste vrijwilligers. Arnold Boonman en zijn mannen en vrouwen: hartelijk bedankt en dat jullie nog maar lang zo door mogen gaan.

poëzie

is overal
zelfs in de buurt van de atleet
die even op adem komt
poëzie zit dus ook in een time out
tijdens het hardlopen

poëzie is overal
met een verhoogde hartslag
en een open blik naar de omgeving kijken
en genieten van al het moois in de natuur
poëzie is overal
maar het begint in jezelf

poëzie zit in het stromend water in het kanaal
het zit in het gras dat waait in de wind
dat elegant buigt als de beschermer van de bloem
die naast het bankje staat waarop ik zit

ik kijk naar boven en zie de lucht
de wolken schrijven met mooie kleuren
een prachtig verhaal
het wisselt steeds en mijn hartslag daalt
zelfs in een grauwe lucht
waar de zon doorheen probeert te breken zit poëzie

poëzie zit niet in een gedicht
de mooiste woorden in een gedicht
zijn niet in staat om poëzie uit te drukken
hoe goed we het ook proberen
poëzie is sterker dan het gedicht

poëzie is gratis

je moet het wel zien
zonder ogen die poëzie herkennen
heeft het leven één dimensie minder
poëzie zit in jezelf

poëzie is overal
op elke meter van mijn jaagpad
in elk golfje in het kanaal
en in alle wolken boven mijn hoofd

22 april 2022

2 gedachtes over “De Marathon Zeeuws-Vlaanderen

  1. Hoi Koen,
    Mooi verslag.
    Als ik dat geweten had dat jij meeliep
    had ik je zeker gevolgd..
    Ik liep zelf de estafette loop mee, halve marathon samen met de trainer van de loopgroep Sjakkie van de Broeke..
    Zo te lezen op souplesse gelopen.
    Gefeliciteerd met je prestatie
    Sportieve groet
    BERRY

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s