De Zeeuwse Kustmarathon

De Kustmarathon van tien jaar geleden noemden we Den Allerzwaersten. Een zuidwesterstorm en hoog water maakten van de mooiste hardloopwedstrijd in Zeeland en verre omstreken de meest heroïsche uit de geschiedenis. Het contrast met de Kustmarathon van dit jaar was groot. Door laag water, windje mee en een veel makkelijker parkoers zou ik hem Den Allermakkelijksten willen noemen. Dat ik toch enorm heb afgezien, lag helemaal aan mezelf.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Een minuut stilte voor Lein

Lees verder De Zeeuwse Kustmarathon

Advertenties

De Spartathlon

Er zijn mensen die beweren dat het lopen van een marathon ongezond is. 42 kilometer en 195 meter rennen zou te zwaar zijn voor het lichaam. Iedereen die langere afstanden loopt weet dat het klinkklare onzin is. Ik zou deze criticasters willen adviseren eind september volgend jaar een reis te boeken naar Griekenland. In het laatste weekend van die maand wordt de Spartathlon gelopen. Het is een wedstrijd over 246 kilometer van Athene naar Sparta, die je binnen 36 uur moet afleggen. Bijna de helft van de 400 deelnemers slaagde er dit jaar in. OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Lees verder De Spartathlon

De Halve van Westenschouwen

Elke loop heeft zijn wetmatigheden, zo ook de Halve van Westenschouwen. Op weg er naar toe is het jaar-in-jaar-uit aanschuiven in de file van de strandgangers, want bij de halve is het altijd mooi weer. Ook neem ik me jaarlijks voor het rustig aan te doen, omdat er pas begin oktober echt gepiekt moet worden. Even zo vaak loop ik me het snot voor ogen omdat het tegen de verwachting in best lekker gaat. En elk jaar ga ik met de finish bijna in zicht helemaal kapot omdat het toch wel erg warm is en de conditie nog niet helemaal optimaal.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
zonovergoten start

Lees verder De Halve van Westenschouwen

De Saeftingherun

De Saeftingherun is maar 8 of 12 kilometer, een beetje weinig voor een verstokte trailer, maar toch nam ik zondag de moeite om in een uurtje naar Paal te rijden. Paal, zult u zeggen, wat is dat nou weer? Nou, Paal is een dorpje in Zeeuws-Vlaanderen. Aan de Westerschelde, aan de rand van het Verdronken Land van Saeftinghe. Eens per jaar mag je daar heerlijk doorheen baggeren. OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Lees verder De Saeftingherun

De Boulevardloop

Hier volgt een dienstmededeling. Willen de deelnemers aan de Boulevardloop die te veel speeksel in de mond danwel de keel hebben bij het uitspugen daarvan voortaan rekening houden met de wind? Heel graag. Dank u voor uw aandacht. OLYMPUS DIGITAL CAMERA


 

Bovenstaande dienstmededeling komt niet zo maar uit de lucht vallen. Ondergetekende was woensdagavond namelijk het slachtoffer van een rondvliegende fluim, geproduceerd door een onvoorzichtige loper. Hij liep tijdens het laatste halve rondje een metertje of 5 voor me. Veel zag ik niet meer omdat ik zo ongeveer op m’n wenkbrauwen liep, maar was nog wel net zo scherp dat ik hem het hoofd naar rechts zag afwenden om een indrukwekkende hoeveelheid speeksel richting trottoir te zien dirigeren.

De jongeman had kunnen en moeten weten dat de stormachtige wind hier onmiddellijk bezit van zou nemen. De fluim belandde niet op de stoep maar via een korte bocht pardoes op mijn broek. Ik weet niet of het aan dit incident lag of aan mijn vermoeienissen van de zondag ervoor (trail van 46 km) maar precies om deze plek kwam een eind aan mijn inhaalrace… OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De laatste jaren staat de Boulevardloop altijd op mijn agenda. Niet alleen omdat het een van de weinige lopen is in mijn woonplaats Vlissingen, maar ook omdat hij een en al historie ademt. Woensdag was de Boulevardloop toe aan de 82e editie. Daarmee is het een van de oudste hardloopwedstrijden van Nederland.

Tijdens de trainingen van de Gold-groep op dinsdagmorgen is de loop regelmatig onderwerp van gesprek. Tal van bejaarde trainingsmaatjes stonden daar ooit aan de start. Dat je vroeger niet twee maar één rondje moest lopen, dat het publiek rijen dik stond, dat er bussen uit België kwamen vol met supporters van de toppers van onze zuiderburen, over organisator Gerrie ter Meulen, de sigaren- en sigarettenwinkelier uit de Walstraat, over het niveau van de deelnemers dat vroeger heel veel hoger lag, over de Karhu-schoenen waarop destijds gelopen werd, over het uiterlijk van de deelnemers: hele korte broekjes, graatmager, lange haren en wapperende baarden enzovoorts enzovoorts.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een van de trainingsmaatjes die met weemoed terugkijkt op die oude tijden is Pieter van Horssen. Hij maakt er zelfs gedichtjes over:

een ouwe atleet uit westkapelle
was op de boulevard flink aan ‘t versnelle
ik dacht zo – nou man
je kan er nog steeds wat van
ik zal ’t in een limerick vertelle

Omroep Zeeland liet onze goede vriend Johan de Vlieger aan het woord. Toen hij 12 was deed hij voor het eerst mee. Inmiddels is hij 60. Johan finishte ver voor me, net als meer dan 150 andere deelnemers. De trail van zondag speelde me parten, maar ook de harde wind. En wat ik verder nog over de Boulevardloop kwijt wil, is het volgende: het parkoers is prachtig maar ook bijzonder irritant. Ik was er heilig van overtuigd dat ik het dit keer heel rustig aan zou doen. Maar voordat je een kilometer gelopen hebt en bij Michieltje de eerste bocht van 180 graden maakt om de terugweg te aanvaarden, heb je gezien wie er zoal voor je lopen.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij mij werkt dat als een rode lap op een stier. Tsjeeeeh, denk je dan… Loopt die voor me? En die ook? Dat kan toch eigenlijk niet? Dat kan ik toch niet over mijn kant laten gaan? En zo loop je al snel harder dan je eigenlijk wilde. Omdat je niet achter die ‘prutser’ wilt finishen. Ruim voor de tweede bocht gebeurt precies hetzelfde en al lang voordat je bij de vierde en laatste bocht bent, ben je helemaal buiten adem omdat je steeds weer lopers ziet waarvan je vindt dat je daarvoor moet eindigen.

Mijn inhaalrace eindigde ruim voor die vierde bocht, zoals gezegd bij die fluim op mijn broek. Daar zal ik de schuld echter niet aan geven. Het was gewoon op. Barry Knibbeler kon ik nog wel even passeren maar hij liep me niet veel verderop geheel terecht weer voorbij. Het kielzog van Kustmarathon-teamgenoot Pieter de Hollander kon ik nog net halen. Daarna zag ik hem steeds verder uit het zicht verdwijnen. Toch viel het allemaal nog wel mee. Vorig jaar was ik maar 19 seconden sneller. OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En die fluim? Die heb ik meteen na de finish weggewassen met het kraakheldere water uit een bekertje van Mia.

Tot slot nog een gedicht van Pieter. Ook enigszins toepasselijk.

potjeslatijn

eens trainde ik heel hard bovenop de dijk
temposessies – ‘k was de koning te rijk
het ging allemaal voor de wind
ik zweefde over het losse grind
achteraf moest ik deze training betreuren
ik moet er nu toch echt over zeuren
want helaas speelden mijn darmen op
wat leidde tot een sanitaire stop
‘k moest iets versturen met de buizenpost
daarmee werd mijn probleem opgelost

het gras was hoog en niet gemaaid
er leefden beestjes in ( heel erg gehaaid )
ik werd belaagd door een kleine gladjanus
het was een valse ixodes ricinus
de smeerlap greep gelijk zijn kans
op mijn been kwam een erythema migrans
veroorzaakt door de borrelia burgdorferi
het is een heel vervelend mysterie
ik moest dus aan de doxycycline
eigenlijk had ik liever extra adrenaline

een tekenbeet ! een tekenbeet !
had ik maar gesmeerd met deet !

Boxmeerdaagse dag 4

Het is vaste prik. Ook aan mijn vierde deelname aan de Boxmeerdaagse hield ik een goed gevoel over. Het was heerlijk dabberen door de Brabantse en Limburgse natuur, 46 kilometer lang. Maar er was nu ook iets extra’s. Bij het wakker worden vanmorgen zat m’n vel vol bobbeltjes, blaasjes en kriebels. Zijn de stekels van de eikenprocessierups in m’n huid blijven steken? Hebben andere insecten me te grazen genomen? Of ben ik allergisch voor een of andere boom of struik?   OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Lees verder Boxmeerdaagse dag 4