De Brabantse Wal Marathon

Het heeft even geduurd, maar eindelijk heb ik weer eens een persoonlijk record verbeterd. Zondag liep ik mijn langzaamste ‘gewone’ marathon ooit: 4.53.58 in de Brabantse Wal Marathon. Natuurlijk moet deze mijlpaal vooral aan mij toegeschreven worden, maar de warmte had er ook iets mee te maken. De thermometer wees zo hier en daar 32 graden Celsius aan.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Enter a caption

Enkele Zeeuwse, Brabantse en ja, zelfs een Zeeuws/Belgische deelnemer(s)

Lees verder De Brabantse Wal Marathon

Advertenties

De Krammerloop

Van Jan de Wilde heb ik geleerd dat je bepaalde trainingen in ‘moppentempo’ moet afleggen. Aanvankelijk was ik sceptisch over deze zienswijze, maar de laatste tijd word ik er een steeds grotere voorstander van. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet. Daarom toog ik zaterdag met die opdracht naar De Krammerloop, op het drielandenpunt van de provincies Zeeland, Noord-Brabant en Zuid-Holland. Het toeval wilde dat er lange tijd een goede gesprekspartner naast me liep en ik daardoor het moppentempo acht van de tien kilometers kon vasthouden. Heerlijk gelopen dus.

Lees verder De Krammerloop

De WHEW100

,,En, hoe was de WHEW100?”, vroeg een hardloopcollega me gisteren vol verwachting. ,,Misselijkmakend”, was mijn ietwat korte antwoord. Daar kon ik het niet bij laten, want deze term behoefde enige nuancering. De WHEW100 was misselijkmakend in de zin dat mijn maag weer eens tegensputterde tijdens een langdurige inspanning. Qua beleving was het een heel ander verhaal. Net als vorig jaar was het een heerlijk dagje hardlopen, dat lekker lang duurde: 12 uur en 40 minuten.

DSC02447
Mirker Bahnhof

Lees verder De WHEW100

De Zestig van Texel

Texel heeft een bochel. Afgezien van de dijken en duinen is het Waddeneiland zo plat als een dubbeltje. Behalve midden op het eiland, bij Den Hoorn. Daar ligt zomaar opeens een heuvel, als restant van een of andere ijstijd. Ik begin erover omdat je na 58 kilometer in de Zestig van Texel de finish weliswaar ruikt, maar je eerst nog over die rare bochel moet. Dat valt nog niet mee.  DSC02384

Lees verder De Zestig van Texel

De Transgrancanaria

De trouwe lezer van dit blog zal het vast eerder opgevallen zijn: niets menselijks is mij vreemd. Zaterdag vond ik na afloop van de Transgrancanaria daarvan zelf nog eens nadrukkelijk de bevestiging. Na de finish prevelde ik woorden die normaal gesproken door beginners worden gebezigd en waarvan ik (dus) een paar uur later alweer spijt had: ‘dit nooit meer’. Oké, het laatste stuk dwars over Gran Canaria ging niet over rozen maar per saldo was de 65 kilometer lange trail behoorlijk schitterend. DSC02258

Lees verder De Transgrancanaria